UZAK

Sisli gecenin berbat karanlığına ''günaydın'' der kaldırırsın başını yastığından.. Dilinde tek bir sözcük 'sigara' zihninde derin bir sancı 'çakmak nerde'.. Onca göz gezdirmene rağmen bulamadığın çakmağın üretici firmasından nakliyat şirketi yönetim kuruluna kadar ana bacı söverek paketten bir dal çıkarır, kalkarsın yatağından mutfağa doğru.. Kafanı öne eğip yakarsın sigaranı ocaktan.. Bir duman çekip geçersin mimarisini siktiğim salona..


Oturursun bir köşeye elinde küllükle.. Hiç düşünmeden oturursun ama moruk.. Huzuru sadece düşünmeden bulabilirsin.. Zaman geçtikçe o fazla gelen huzurla yetinemezsin.. Çünkü devreye giren takıntıların, kuralların ve beyninde bulunup aşamadığın sorunlar o huzuru alır senden.. Eğilip yerlerde arasın belki birazcık kalmıştır diye.. Yada ceplerini yoklarsın falan.. Ama yoktur kalmamıştır işte.. O huzuru geçmişin almıştır.. Sana derman olacakların senden kaçması belirir zihninin bir köşesinde.. 1 gram huzurun varsa onuda söküp atar yüreğinden..

Tanrım ben neden böyleyim diyecek kadar düşük levelde değilsindir.. Düşündüklerine sağ tıklayıp yönetici olarak çalıştırırsın.. Kafanda dönen slaytlar sana istediğinin bu olmadığını gösterdiğinde üzerine çöken pişmanlığı gizlemek için bi ton yeni sekmeler açarsın ama kurtulamazsın yapamazsın.. Oysa başta her şey istediğin gibidir.. Önceden konuşup anlaştığın insanların değişmesine neden bulamazsın.. ''Ben demiştim amına koyim''lerine sığınırsın.. İçten içe kendini kandırıp bununla huzur bulmak ister yalanlarla hayatını sürdürmeye çalışırsın. Sigaradan bir duman daha çeker ''Bir daha kaybetmeyeceğiz ulan'' dersin kaybedeceğini bile bile.. Ağlamak istersin ama sen küçüklüğünden beri hiç ağlayamamışsındır.. Ezik bir psikolojiyle büyüyüp kendini bir aptal gibi görmüş yapılan tüm hataların senden kaynaklandığını düşünmüş kendi düşen ağlamaz kuralını tam olarak yerine getirmiş birisindir.. Kuralcı kişiliğinden kurtulmak istemişsindir çoğu zaman hata yapa yapa.. Abartmışsındır bazen bu anarşist yapını.. Ama yaşantılarından anlamışsındır, -bu hayatı çekilmez kılanların kurallara bağnazlığı olan insanlar olduğunu..- Bir zaman gelir kafanda kurduğun kurallar silsilesine uyuverirsin.. Lakin bu kuralları siktiğim anayasa kanunları gibi bir düzenle tasarlayamazsın.. Çünkü bu kurallar evrensel değil bireyseldir.. Cümlelerle açıklanamaz. Herhangi bir alfabeyle bunu tanımlayamazsın.. Tanrım kimse beni anlamıyor diyecek kadar da düşmemişsindir.. Çünkü bazen onun bile seni anladığından şüphe edersin..

Sonra sigaran biter.. Üşüdüğünü farkeder, ellerini cebine atar, geriye yaslanırsın.. Ve yüzünde bir tebessüm belirir..


O kadar aradığın çakmak aslında cebindedir..